*۞* Under the Rain *۞*

۲۰ و اندی سال خوردی هیچ نگفتی، ۲ ساعت نانت کم شد زمین و زمان را دوختی مشت ها بر دل من کوفتی. تو هم مزدور اجنبی هستی این آشوب چه بود که راه انداختی؟ ۳۰ سال گشنه ماندند و آخ نگفتند گذشت و اکنون آشوب شد ... ۲۰ و اندی سیر نگهت داشتم ۲ ساعت گشنه ماندی این بود رسمش؟ اگر اون مردک جای من بود که تو را نه این بار خس و خاشاک بلکه.... آه چه می گویم من؟ اون جای من باشد...!! از من دور باد.... از من دور باد شر هر شرور فتنه گر... آمین

پ.ن: آن پاییز خسیس را که یادتان هست تا حالا که با ما سر سازش داشته ست!

با بهار قهر بودم پاییز هم روش! زمستان تو دیگر با ما بد مکن! وگرنه کل سال را باید به امید وصال تابستان سپری کرد! خودت هم می دانی که تابستان آنقدر هم ارزشش را ندارد با آن گرمای آنچنانی!

ای کاش این پاییز کمی از ویروس هایش را با تابستان تقسیم می کرد!

پادشاه خسیس ها پاییز!

حساسیت فصلی و گرده افشانی گل ها

گل ها دگر نیفشانید

قبلا سپاسگزارم از حسن توجهتان

سلام به همه‌ی بارونی های عزیزامشب می‌خوام اولین پست بهاریمو تو یه شب بارونی به همه‌ی شما عزیزانم تقدیم کنم. امیدوارم خوشتون بیاد

گاهی وقت ها میایی و می‌بینیو ولی ٬ 

دلم دلهره دارد و پریشانم من

که گهی درد و گهی رنج کشیدم آخر ٬

آخرش چه ؟

به کجا می‌گردیم...؟

                    به کجا می‌سپریم دل...؟

                                                به کجـــا...........؟

گهی میایم به نیمه‌ی راه و با خود می‌گویم :

چه کنم من

نه راه پیش است و نه پس...

نه سپیدی نزدیک ٬

نه که آنکه بسپرم دل به سحر که بگویم که سحر نزدیک است...!

به کجا می‌گردیم...؟

                    به کجا می‌سپریم دل...؟

                                                به کجـــا...........؟

در همان تاریکی ره با خودم می‌گویم :

مگر آنکه بسپرم دل به سفر

بروم از دل سنگ ٬ بروم از دل این دشت کویر

بروم از همه نی

بروم از همه رنگ

تا برهم از نیرنگ

می‌خواهم بروم جایی که بگویم همین جاست مقصود ٬

و نگویم هرگز :

به کجا می‌گردیم...؟

                    به کجا می‌سپریم دل...؟

                                                به کجـــا...........؟